Bunun iki sebebi var:
Birincisi; Anayasa Mahkemesi, AKP’nin kapatılma davasında, bu partiyi, ‘Laiklik karşıtı eylemlerin odağı’olarak suçlamış ve mahkum etmiştir. Bu yüzden AKP; devletin laik yapısını değiştirecek eylemlere kalkıştığında kapatılabileceğini düşünüyor. O yüzden bu mahkemeye kendi adamlarını yerleştirerek böyle bir karardan kurtulmanın planlarını yapıyor.

İkinci sebep ise; AKP hükümetinin Kürtçülerle yaptığı pazarlıktır. Bu pazarlığın yapıldığını artık Başbakan Erdoğan bile dolaylı olarak ifade etmiştir. Kendisini bu yüzden eleştiren siyasetçilere ‘Şerefsiz!’ diye bağırsa da Sayın Erdoğan, Abdullah Öcalan ile devlet görevlilerinin görüştüğünü kabul ediyor.

Başbakan devleti yönettiğine göre; onun herhangi bir memuru; Başbakan’ın izni, bilgisi olmadan terör elebaşısı Öcalan ile görüşebilir mi? Yani Sayın Erdoğan inkar ederken bile ikrar etmiştir.
Cumhurbaşkanı Gül’de tıpkı Başbakan Erdoğan gibi konuşarak PKK Lideri ile görüşme yapıldığını dolaylı yoldan kabul etmiştir.
Bu görüşmelerin yapıldığını Kandil’de yuvalanan teröristlerin elebaşısı Murat Karayılan da açıklamış; Başbakan Erdoğan’ın görüşmeleri inkar etmesi üzerine PKK’dan ikinci bir açıklama gelmiş ve görüşmeler doğrulanmıştır.

TERÖRİSTLER NE KAZANDI?

Bu görüşmelerde PKK’nın geçici olarak, yani referandum sürecinde silahlarını susturması karara bağlanmıştır. Buna karşılık PKK’nın ne aldığı belli değildir.
Lakin; PKK; AKP ile görüşerek onu belli şartlara uymak zorunda bırakmak gibi bir psikolojik üstünlük elde etmiştir. Terör örgütüne bundan büyük bir destek ve moral olamazdı…

AKP hükümetinin; PKK’nın 1978′den beri temel aldığı Kürdistan isimli birdevleti kurma planı’na; ‘barış ve demokrasi’ kılıfı altında bir destek vereceği anlaşılıyor gibi… Meşhur kürt açılımı ile bu yola çıkılmıştı ama halktan gelen büyük tepki üzerine bu konuda frene basılmıştı.
Şimdi oyun biraz daha derinleştirilmiş gibi.

Hükümet eğer bu referandumda evet alırsa; PKK’nın istediği bazı yasaları çıkartacak. Bu yasalar; Güneydoğu’da bir Kürdistan kurulmasına ilişkin sürecin önünü açacak türden olacak. Yani PKK’lıların bugün demokratik özerklik dedikleri sistemin yaratılması için, bu hükümet, ‘barış, terörü önleme, insan haklarını geliştirme, demokrasiyi kuvvetlendirme’ gibi kimsenin karşı çıkamayacağı ambalajlar içinde, Kürdistan’ın yolunu açacak yasalar geçirecek. Silahlı Kuvvetler’de, buna karşı çıkacak komutanlar da Ergenekon davaları ile korkutulmuş; susturulmuştur.

İşte AKP elindeki TBMM’den Kürdistan’ın kurulmasına hizmet edecek biçimde çıkartılacak bu yasaların, Anayasa Mahkemesi’nden dönmemesi gerekiyor.
Bunun için de bu yüksek mahkemeye; AKP stratejisine bağlı, bu zihniyette olan yargıçlar yerleştirilecek. Böylece Anayasa Mahkemesi’nde çoğunluğu ele geçiren AKP, PKK’lıların istediği o demokratik özerkliği (Kürdistan’ı) kuracak yasaları işletmeye başlayacak.

Plan budur… Bu anlaşma gereğince; BDP’liler ‘Kürdistan bayrağı dalgalandırmaktan ve özerk Kürdistan’dan söz etmeye başlamışlardır. Açık ve büyük bir suç olan bu talepler karşısında hükümet hiçbir şey yapmamakta; baskı altına alınan savcılar da ciddi soruşturmalar başlatamamaktadırlar.
Bu yüzden göreceksiniz ki 12 Eylül’de Güneydoğu’dan en az yüzde 80 oranında evet çıkacaktır.

Benim sözüm sıradan vatandaşımızadır: Eğer Türkiye’nin parçalanmasını istiyorsanız… Eğer PKK’nın hedefine bir adım daha yaklaşmasını kabul ediyorsanız…
Eğer; yargının, hükümet tarafından ele geçirilip tek parti sisteminin padişahlık gibi yürütülmesini içinize sindiriyorsanız, 12 Eylül’de evet diyebilirsiniz…

Çünkü, en iyi üniversiteler en iyi öğrencileri alıyor… İşe girerken de, en iyi üniversitelerden mezun olan en iyi öğrenciler en önce tercih ediliyor.

E merak ettim…

Hükümetimize baktım.

Üniversite başarı sıraları ne?

Listenin başında, Ali Babacan ile Recep Akdağ var; ilk 5 bine girmeyi başarmışlar… Onların ardından Cevdet Yılmaz geliyor, yaşıtları arasında ilk 7 binde yer almış.

Dördüncülük sırası kalabalık, Cemil Çiçek, Hayati Yazıcı, Nimet Çubukçu ve Ertuğrul Günay, 8 bin arasına girmiş… Bülent Arınç, Sadullah Ergin, Beşir

Atalay da hukuk mezunu ama, onların fakültesi daha düşük puanla alıyor, 20 bin gerideler, 28 bine girmişler.

Vecdi Gönül, ilk 10 binde.

Binali Yıldırım, 17 bin.

Taner Yıldız 25 bin.

Veysel Eroğlu da 25 bin.

Sonrasında makas açılıyor, Mehmet Şimşek 36 bin, Zafer Çağlayan 38 bin, Selma Aliye Kavaf 52 bin, Faruk Çelik 60, Mehmet Aydın 65, Faruk Nafiz Özak 80, Mehdi Eker 100 bin.

Başbakanımız?

Anca 106 bine girmiş.

Yani, üniversite başarı sırasına göre “en arka”da yer alan, “en ön”e geçmiş.

İncelemedim ama, eminim, CHP’de de böyledir, MHP’de de.

Obama, Harvard mezunu… İngiltere Başbakanı, Oxford… Nobel ödüllü mezunları olan Saint Petersburg diplomalı Putin… Biz henüz İstanbul’u fethetmeden önce 1409’da kurulan Leipzig Üniversitesi’nden Angela Merkel… Dünyanın hayranlıkla izlediği Çin’i 9 kişi yönetiyor, 8’i yüksek mühendis, 1’i hukuk ve ekonomi profesörü.

Kimseyi rencide etmek, herhangi bir fakülteyi küçümsemek manasında söylemiyorum… Ama şurası açık; ya üniversite sıralamasında hata yapıyoruz,

ya ülke yönetiminde.

“Hayat üniversitesi” palavrasına sarılacaksak eğer, sorarım… İlkokul mezunu ama, Allah vergisi zekâlarıyla dolar milyarderi olan işadamlarımız var, üniversitede ilk 250 bine girebilmiş

Çalışma Bakanı Ömer Dinçer’i şirketlerine genel müdür yaparlar mı?

Ne zaman özel sektörde CEO olmayı başarmış bi çalışma bakanımız olacak bizim? Doktor olmasına doktor ama, ne zaman uluslararası platformda öne çıkmış bi sağlık bakanımız olacak? Hayat illa maddi başarı değildir, aynen katılıyorum, ne zaman arkeolog bi kültür bakanımız olacak? Madem çocuklarımızı kamçılıyoruz oralara girsinler diye, neden en yüksek puanla öğrenci alan üniversitelerimizin rektörleri eğitim bakanı olamıyor? Uzmanlık ister, bu kompleks niye… Ne zaman emekli orgeneral bi savunma bakanımız olacak?

Bir yandan, çocuklarımız en iyi üniversitelere girsin diye kıçımızı yırtıyoruz… Bir yandan, siyasetçi esnafının en iyi çocuklarımızı siyasete sokmamasını armut gibi seyrediyoruz!

En iyi üniversitelere giremediği için, giriyor bi partiye, gençlik kollarına filan, senin çocuğun amfide ter dökerken, il başkanının getir götür işlerine bakıyor, sonra ver elini Meclis, milletvekili oluyor… Sen de merak ediyorsun sonra, niye iyi yönetilmiyoruz, niye benim çocuğum onca diplomaya rağmen işsiz kalıyor?

Dip not:

Meydanda el sallayanlar pkk yandaşları, teröristler. Aynı zamanda kardeşlerimiz dediğimiz kürtler

Ellerinde salladıkları paçavralar, hayallerindeki kürdistan bayrakları

Resimlerdeki ve sahne arkasındaki posterdeki şahıs imralı maymunu Abdullah öcalan

Kürdüz ölene kadar, apoyu özledik diye çığıran hepimizin çok sevdiği Ahmet Kaya

Olayın özünü yıllardır yazıyorum: PKK; Kürt ırkçılığına dayalı, Kürdistan projesi peşinde koşan bir örgüttür. Bu yüzden de yaşadığımız sorun; demokrasi veya insan hakları ile ilgili olmayıp tamamen etnik (ırkçı) niteliklidir. PKK ile mücadele; etnik kimlik talebindeki PKKnın bu talebi reddedilerek sürdürülebilir.

Ölçü gayet basittir: PKK ve onun siyasetteki sözcüleri ne istiyorsa; bunların tersini düşünmek, kurtuluşa götürecek yoldur.

Gerçeği görelim: Kürtçüler; Güneydoğuda Kürdistan adıyla bir devlet oluşturmak için yüz senedir mücadele veriyorlar. Bunun tarihini; Dersim İsyanları ve Seyit Rıza Gerçeği adlı son çalışmamda ortaya koydum. Başbakan Erdoğan; bu gerçeği anlayarak önlem almak yerine; olayı bir demokrasi-insan hakları olgusu gibi gösteriyor. Bu da PKKnın kendisini gizlemesine ve güç kazanmasına yardımcı oluyor.

Daha geçen gün Diyarbakır Belediye Başkanı Osman Baydemir, Tunceli’ye gidip orada her yönü ile suç, her yönü ile terör kışkırtması olan sözler etti: Adam; Kürdistan’dan, Kürdistan parlamentosundan ve Türk bayrağının yanı sıra Kürt bayrağı dalgalandırmaktan söz etti.

Daha ne desin?

ERGENEKON SAVCILARI NEREDE?

Yazarları, gazetecileri, televizyoncuları, üniversite rektörlerini, ‘Hükümeti güç duruma düşürerek darbe yapmaya kalkışmak’la suçlayarak hapse tıkan, haklarında ömür boyu hapis cezaları isteyen Ergenekon savcıları neredeler? Bırakın hükümeti devirmeyi; adamlar devleti yıkmayı hedefe koymuşlar; bunu da açık açık dile getiriyorlar.

Ve Prof. Mehmet Haberal’ı zindana tıkan bu devletin savcıları; Osman Baydemir söz konusu olunca, ‘Ben duymadım, ben bilmiyorum; beni ilgilendirmez!’ havasında sütre gerisine çekiliyorlar.

Sebebi belli: Kandil dağından törenle Habur’a gelen bölücü teröristlerden, ‘Bu arkadaşlar!’ diye söz eden bir Adalet Bakanı’nın demir pençesi içindeki savcılar, terörü elbette görmezden gelirler. Diyarbakır Savcısı’nın başlattığı soruşturma da göreceksiniz ki yasak savma kabilinden olacaktır. Bu hükümetin yargıyı da yargıçları ve savcıları da düşürdüğü durum budur. İşte bu rezalete 12 Eylül’de milletin evet demesi isteniyor. Evet diyenler; emin olunuz ki Osman Baydemir’e de evet diyeceklerdir.

TÜRK DERSİM’İ KÜRT YAPACAKLAR

Osmanlı Devleti zamanında kırıma uğrayıp horlanan ve Dersim dağlarına kaçan Alevi Türkmenler; burada yüzyıllarca barındılar. Bölge, bugün bile Türk kültürünün en saf yaşadığı alanlardan birisidir. Kürtler, buraya, ancak Osmanlı ordusunun içinde 1515′ten sonra paralı asker olarak geldiler ve hep azınlıkta kaldılar. Birinci Dünya Savaşı sonlarında ise Kürtçüler, Dersim aşiretleri arasına sızarak, onların bir kısmını yoldan çıkarttılar. Bazı derebeyleri; bölgedeki egemenliklerini sürdürebilmek için Kürtçülükten yararlanmaya kalkıştılar. Bunlardan birisi de Seyit Rıza idi.

Dersim derebeyleri; kök olarak, Şah İsmail’e bağlı olan Kızılbaş Türkmen reisi Şeyh Hasan’a kadar uzanmaktadırlar. Bunlar, Kürtçülükten de yararlanarak 1923′te kurulmuş olan yeni devletin (Türkiye Cumhuriyeti) devrimci uygulamalarına direnmek istediler. Seyit Rıza, Kürtçü Ali Şir ve Baytar Nuri’nin de kışkırtması ile Türk ordusuna karşı savaş açtı. 1937′de bu isyan bastırıldı ve Seyit Rıza asıldı. (Ayrıntılar, yukarıda adını verdiğim kitapta bulunuyor.)

İşte şimdi bu gerici/Kürtçü derebeyinin heykelini dikti bölücü Kürtçüler Tunceli’ye… Amaç; Tunceli halkını kışkırtmak; devlet karşısında asker gibi kullanmak.

Yani 1937′deki Kürtçü kışkırtma 2010 yılında tekrarlanıyor. 1937′de Dersim halkının anasını ağlatan Kürtçü-gerici takımı; aynı oyunu inatla 73 yıl sonra sahnelemeye çabalıyor.

Oranın demokrat ve çağdaş halkını; gerici-Kürtçü zihniyete karşı demokratik bir tavır takınmaya davet ediyorum. Bunu yapmazlarsa ulu atalarının ruhuna; su ruhlarına (Munzur’a) dağ ruhlarına (Düzgün Baba’ya) ihanet etmiş olurlar.

YOK ÖYLE BAYRAK

Baydemir ve onun gibilere de soruyorum: Tarihte nerede, ne zaman dalgalandı kırmızı-yeşil-sarı renkli dediğiniz o bayrak da şimdi Türkiye’de dalgalanmasını istiyorsunuz? Tarihte Kürtlerin bayrağı hiç olmadı. Eğer oldu diyorsanız; bana, bir kanıt getirin de sizin yanınızda yer alayım ağalar…

Bir soru daha: Avrupa Birliği’nde, Amerika’da var mı tek bayrak dışında ikinci bir bayrak? Yeni bir bayrak demek; yeni bir devlet demektir. Türk yurdunda buna AKP bile izin veremez…

O yüzden bırakın bu Kürdistan hayalini de bir arada yaşamanın yolları üzerinde kafa yorun…

Türkiye bir yere gitmesin…

Yarsav Yönetim Kurulu bir açıklama yaptı . Açıklamada, ‘Anayasa değişiklikleri konusunda Anayasa Mahkemesi’nce son derece tartışmalı bir karar verilmiştir.’ dendi. Anayasa Mahkemesi, yargıya ve hukuk devletine yönelik saldırıda sessiz kalmıştı. Anayasa Mahkemesi, ‘yargı üzerinde kurulacak baskı, abluka ve çirkin oyunlarla sonuç almayı hedefleyenleri’ bu kararla, güçlendirmiş, cesaretlendirmişti.’

Bu millet 2 ay sonra Referanduma gidiyor. Referanduma karşı çıkanlara ‘Ey halk bakın halkın egemenliğini istemeyenler var!’ söylemi kullanılıyor. Her türlü imkan ve türlü çeşit düzenekle uyuşturulmuş ve çaresiz bırakılmış bir halka ‘Bak ben seni adam yerine koyuyorum! Sandığa davet ediyorum!’ deniyor..

Halk detaylarını bilemediği bir kargaşanın ve ekranlardaki kargaların sesleri arasında bir halkoylamasına daha gidiyor….

İşte bu, ‘sistemin’ fotoğrafıdır!

Nedir ‘sistem’in derdi: Asya’nın kilidi, Türkiye’yi, batı çıkarlarına göre şekillendirmek. O zaman, ekonomi de, siyaset de, kültür de, savunma da, HUKUK da bu ‘sistem’ çerçevesinde şekillenecek!

Oyunun kuralı bu. Bence bunu bilmek yeterli!

Batıda eller havada!

Şimdi önümüzde referandum var!

Acaba kim neyi oylayacağından haberdar?

Neyi oyladığımızı en ince detayına kadar bilenler var: Onlar, Batılı uzmanlar!

Bakın şimdiden ellerini oğuşturup bizi alkışlıyorlar!

Merkel’den AB konseyi yetkililerine , ABD’nin derin devlet sözcülerine kadar herkesin elleri havada…

Financial Times’dan Delphin Strauss, ‘Geri kalan anayasa değişiklikleri de yavaş yavaş gündeme gelecek…’ diyor. Muhtemelen bunun için halkın ‘umudunun’ arttığı yeni bir hükümet beklenecek. Geçmişte böyle olmuştu. ‘ Altın vuruş’ için politik psikoloji çalışmaları devreye girecek.

.

Tüm toplantılarda verdiğim bir şablon vardır: Şimdi onu sizinle de paylaşayım.:

Gittiğim 82 ülkenin büyük bir çoğunluğunda hep aynı şablon uygulanmıştı:

Önce başa, Batının besleyip yetiştirdiği ‘seçilmiş’ kişiler getiriliyordu. Sonra onlara ANAYASAL değişikler için emirler veriliyordu. (Önce Yugoslavya ardından Bosna ve diğer balkan ülkeleri harika örneklerdir)

Kıskaca alınmış politikacı, emir çerçevesinde, bir gecede 15er 25er yasa değiştirip/cıkartıp, kendi ülkesini batı çıkarları doğrultusunda, soydurup soğana çeviriyordu. Bu arada cebi inanılmaz oranda doluyordu.. Dünya sıralamalarında ilk ona giriyordu.

ÖZELLEŞTİRME kurallara bağlanıyor, halkın nesi var, nesi yoksa çokuluslu şirketlerin oluyordu. Eşzamanlı olarak medya tümüyle bir uyuşturma makinesine çevriliyor, ÖZEL TV’ler bunu en mükemmel biçimde gerçekleştiriyordu.

Psikolojik savaş makineleri önce yavaş sonra hızlanarak ülkeyi etnik ve dini temelde bölmek için bu medyayı kullanıyordu.. Ardından iç savaş çıkıyor ve Birleşmiş Milletler askerleri –aynı Amerikalı general Odierno’nun dediği gibi– tarafları yatıştırmaya geliyordu. BM askerleri, geldikleri petrol gaz bölgelerine, el koyup, o coğrafyada ‘kukla devletçikler yaratıyorlardı.

Böl ve Yut kitabımda bunun onlarca örneğini okuyabilirsiniz.

Anayasa değişiklikleri, referandumlar, bu genel şemanın detaylarındadır, …

Bizi bu detaylarda boğarlar! Halk anlayamadığı bir dizi kelime arasında kaybolur. Parti kapatma yasası, HSYK, Anayasa Mahkemesi üyeleri sayısı.. Sokaktaki adamın ilgi alanı dışındadır…İşsizdir, açtır, hastadır, sadece 1 oyu vardır.

Bu arada yargı biter, Anayasa mahkemesi silikleşir, iktidarlar büyür, dokunulmazlık artar, Washington ve Brüksel’den vesayetli seçilmişler, sömürge valilik görevlerinde adım adım ilerlerler.. Taltif edilirler ya da sokağın nabzı aşırı yükselirse, patronları tarafından, yeni bir ‘umut hükümetle’ yer değiştirilerek ‘nadasa çekilirler’.

Bu ‘Yedi Düvel’

Anayasasıdır!

Hetırlayın, kim Anayasa değişikliği paketini gündeme oturttu?. İktidar elbet diyeceksiniz. Sadece o mu?

Avrupa ve Amerika’nın politik çeteleri yıllardır, ‘Türkiye’nin artık Türkiye olmayacağı bir Anayasa’ istiyor…

İlk tartışmalar başladığında Profesör Ergun Özbudun adı ortaya çıkıyor..

Prof Özbudun, hazırladığı Anayasa taslağında , ‘devletin ülkesi ve ulusuyla bölünmez bütünlüğünü korumanın , Türk ulusunun bağımsızlığını korumanın, devletin amaç ve görevleri arasından çıkarılması’ teklifini getiriyor.

‘…Ulus devletten şehir devletçiklerine, eyalet sistemine geçişin önünde hiçbir anayasal engel kalmamalı’,.‘‘Türk Yurttaşlığı Kavramı kalkmalı!’.diyor.

Kimdir Prof Özbudun?

Prof Özbudun, ve ekibindeki birçok kişi, Amerikan derin devletinin kuruluşlarıyla bağlantılılar. . International Republican Institute (IRI) , National Endowment for Democracy (NED)ve National Democratic Institute (NDI) ve dünyaya yön veren Huntington ve Brzezinski’lerin yakınındaydılar.

Türkiye’ye Anayasa taslağı hazırlayanlar.’Avrupa Konseyi Demokrasi Komisyonu’ ile de içli dışlıydılar. Demekki onlar fasaddılar. Arkalarında dağ gibi bir küresel güç var!

O, dağ gibi güç uzun zamandır Türkiye’ye ‘ANAYASA DEĞİŞMELİ!’ mesajını dayatmıştı. Şimdilik istenen Anayasal değişim tam olarak gerçekleştirilememiştir. Arslan Bulut’un dediği gibi, ‘rejim fiilen değiştirilmiştir’ ama kılıf yavaş yavaş geçirilecektir..

Amerikalı Türkiye ‘uzmanı’, Henri Barkey, Eylül 2009’da BBC’ye verdiği demeçte, ‘Sayın Özbudun’un dediği gibi, 1982 yasasının derhal değişmesi lazım!’ demiştir.. ‘Hükümet, Kürt kelimesini kullanmayarak, süreci “Demokratik Açılım” olarak tanımlıyor. Bu uygundur. Ama ‘Demokratik açılım’, bu Anayasa değişmeden yapılamaz’ diye eklemiştir.

Demekki Anayasal değişikliklerin en önemli yanı şu malum ‘Kürt meselesi’dir.

8 Temmuz 2010’da AB Komisyonu sözcülerinden Espuny de, ‘Türkiye, ‘AB yolunda ilerlemek için, 12 Eylüldeki referandumda anayasa değişiklik paketini kabul etmelidir!’ buyurabilmiştir.

Ana hedef bellidir. Türkiye soğuk suya atılacak kurbağadır. Altına ateş yakılacak su ağır ağır ısınacak, kurbağa rehavet içinde öbür dünyayı boylayacak… Güneydoğu tüm zenginliğiyle küresel çetenin elinde oynattığı bir yönetimin olacak!

Zaman daralmaktadır!

Böylesi devasa bir plan karşısında, Türkiye’nin iktidarı ve muhalefeti, zaman zaman esip gürlemeler dışında ‘AB’nin yolunda’, ‘Batının ekseninde’ olduklarını her platformda beyan ediyorlar.

Göçen bir iktidar, biryerlere süpürülmemek için verilen görevleri can havliyle yapmaya çalışıyor. Peki, Anayasa teklifine ‘hayır’ diyenler, iktidara gelirlerse/ geldiklerinde ‘AB /ABD yolunda’ dayatılan Anayasayı nasıl geri çevirecekler? Referandumdan ‘HAYIR’ çıktığı zaman, ‘Batı yolunda’ kalarak, nasıl batıya karşı gelecekler?

Batının dayatmaları 100 yıldır aynı. ‘Bir Kürdistan kurulmalı. Petrol coğrafyasına oturtulmalı! Türkiye fazla büyük, parçalanmalı! Bu coğrafyada Türk kalmamalı!’

‘Bu topraklarda yaşayanların hepsi Ermeni, Kürt, Çerkez, Pontus, Süryani Alevi .. olduğunu anlamalı!’

Artık zaman sıkıştı! Herkesin safı belli..

Anayasa dayatması, turnosol kağıdıdır! Ve iktidarın söylediği gibi 10 genel seçime bedeldir!

Ey ahali duyduk duymadık , okuduk anlamadık demeyin! Görevimiz duymak, anlamaktır, anlatmaktır.

Ona göre 12 Eylül’de tavrımızı almaktır.

Ve ondan sonrasına da iyi hazırlanmaktır….. 

Son toplantıya bunların takkeli ve takkesiz liboşlarıyla birlikte bazı AKP milletvekilleri ve Adalet Bakanı katıldı. Dahası, devletin bazı bürokratları da o toplantıda boy göstermişti.

Bunlardan biri, Tayyip’in Kırklareli Valisi olan Cengiz Aydoğdu isimli şahıstı.

Devletin değil, AKP iktidarının ve Tayyip’in valisi olduğunu, o toplantıda söylediği sözlerle kanıtladı.

Şöyle dedi Bay Vali:

“Demokrat Parti 1950 yılında iktidara geldiğinde CHP’yi kapatıp İnönü’yü de tarihteki huzurlu yerine göndermeliydi. Bunu yapmamış olması en büyük talihsizliktir.”

Sen kimsin? Bu sözleri hangi hak ve yetkinle söylüyorsun?

Varsayalım günümüzde bir bürokrat veya general, “AKP’nin Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılmamış ve Tayip’in gönderilmemiş olması en büyük talihsizliktir” deseydi! Vallaha bütün medyaları ile cazgırlığı ele alıp tantana yapar ve o kişinin ipini çekerlerdi. Kendileri çekemezse, mutlaka Tayyip çekerdi.

Cengiz Aydoğdu isimli bu şahıs, bu sözlerinden sonra o makamda bir dakika bile oturamaz. Derhal görevden alınması gerekir.

Vali, bulunduğu ilde hükümetin değil, devletin valisidir. Devletin bir valisinin, Abant’ta Fethullah cemaitinin düzenlediği toplantıda ne işi vardır? Bırakınız ne işi olmasını bir yana, bir de orada nutuk atıp yukarıdaki sözleri nasıl söyler?

Birkaç gün önce bir yazımda,Turgut Özal döneminde Malatya Valisi olan Naim Cömertoğlu’nun sözlerini sizlere aktarmıştım.Miting otobüsünün üzerindeki Özal,kalabalık tarafından kendisi daha iyi görülebilsin diye çevresindeki herkesi yere çöktürürken, elinde mikrofonla “Vali Bey sen de çök” diye sesleniyor… Vali’den mikrofonda gelen yanıt:

“Sayın Başbakan ben devletin valisiyim. Vali çökmez, çömelmez.Vali çökerse devlet çökmüş olur.”

Şimdi o valiler, devletin valileri yok! Varsa da, 81 il içerisinde belki birkaç tane kalmıştır. Yazık ki şimdi AKP’nin, Tayyip’in, hükümetin valileri var.

Vali Bey hazretleri aynı konuşmasında Cumhuriyet’in devrimlerine de çaktırmadan, üstü kapalı bir biçimde karşı çıkıp şöyle diyor:

“Türkiye, 1920’li yıllarda hafızasını kaybetti. Merzifonlu KocaMustafa Paşa’nın Viyana’da merkeze gönderdiği arizayı (dilekçeyi,raporu) aramızda kaç kişi okuyabilir, okusa da anlayabilir?”

Harf devrime, dil devrimine bu sözleriyle karşı çıkıyor. Hem de nerede, Fethullah’ın toplantısında! Fethullah kim? Cemaati bu dönemde devlete ele geçiren, ellerinde milyarlarca dolar parayı yönetip yönlendiren bir uyanık topluluğun ABD’de yaşayan ve korkusundan Türkiye’ye bir türlü dönemeyen ilkokul mezunu sıradan vaiz!

Toplantılarında devletin Adalet Bakanı ile birlikte “ Devletin (!) valilerinde boy gösterip nutuk attığı bir imam. “

Cengiz Aydoğdu isimli bu şahıs şu anda Tayyip’in Kırklareli Valisi midir, yoksa Kırklareli AKP İl Başkanı mıdır?

Bakalım yumurtladığı bu vecizeler sonrasında görevinde kalacak mı, yoksa derhal alınacak mı! Bekleyelim, görelim.

BİR HAYİNİ ANMA GÜNÜ

ŞEYH Sait, bir İngiliz ajanı idi. 1925 yılında Güneydoğu’da devlete isyan etti. Bu Şeriatçı-Kürtçü karışımı isyanı İngiltere’nin desteği ile çıkarmıştı. Genç Cumhuriyet, savaştan yeni çıkan egemenliğini henüz kazanmış olan fakir devlet, bu isyan nedeniyle çok zor günler yaşadı. Yüzlerce Mehmetçik oralarda Şeyh Sait kuvvetleri karşısında dağlarda şehit düştü.

İsyan öylesine genişti ki, bazı iller ve ilçeler isyancıların ellerine geçti. Diyarbakır da düşmek üzereyken son anda kurtuldu. Yörede sıkıyönetim ilan edildi. Devlet aylarca uğraştı ve sonunda bu isyanı binbir güçlükle bastırdı. O sırada Türkiye, Musul’un peşindeydi. Ancak bu isyan devleti öylesine yıprattı ki, Musul elden uçtu gitti.

Şeyh Sait ve çevresindeki hainler tek tek yakalandı. Bunları yargılamak için Diyarbakır’da İstiklal Mahkemesi kuruldu.

İhanet şebekesi yargılandı ve Şeyh Sait isimli satılık hain dahil 48 kişi Diyarbakır’da idam edildi.

Bugün, sizler bu yazıyı okurken Diyarbakır’da Şeyh Sait’i anma etkinlikleri başlıyor. Açık oturumlar düzenlenecek, paneller yapılacak, ruhuna mevlid okutulacak ve bir hain, devletin bu topraklarında böyle görkemli toplantılarla anılacak!

Diyarbakır, çevre il ve ilçeler, bu anma gününde Türkçe ve Kürtçe afişleriyle donatılmış durumda.

İhanet şebekesi olanca hızıyla çalışıyor, İngiliz ajanı hainleri anma günleri düzenleniyor.

Artık idam cezası yok! Bırakın idam cezasını bir yana, Türkiye bu aymaz iktidar döneminde “Demokratikleşme” yaşıyor”!

Kürtçülük açılım tam gaz devam ediyor!

Diyarbakır Valiliği, gözlerinin önünde sergilenen bu Şeyh Sait rezaletine hükümetten gelen emir doğrultusunda “Dur” demiyor, diyemiyor.

Türk Ordusu’nun kolu kanadı kırılmış, hadım edilmiş, her düzeyde mensupları tutuklanıp içeri atılmış, sesi soluğu kesilmiş, tepki veremiyor.

Bu nasıl iştir yahu? Nereye gittiğimizin farkında mısınız?

Türkiye bir ihanet çemberinin altında eziliyor, devletten, hükümetten, ilgili makamlardan tık yok!

Her gün gelen şehit cenazelerinden utanan da yok.

Türkiye Cumhuriyeti topraklarında rezillik, soysuzluk ve kepazelik işte bu noktaya varmış durumda. Arkasında kim var?

Elbette ki “ Demokratikleşme, Kürtçülük açılımı” çığlıklarıyla AKP iktidarı var.

Çok içtenlikle söylüyorum, bu ülkede her şey aklıma gelirdi de, günün birinde vatan hanilerinin böyle topluca anılacağını düşünmezdim.

Şimdi sırada herhalde Vahdettin, Damat Ferit, Aznavur, müftü dürrizade, Şeyh Rıza, Abdullah Öcalan gibileri toplu anma günleri var.

Bugünkü anma törenlerini bari TRT’nin Kürtçe kanalından canlı yayında verseler!

İKİ GÜZEL HABER!

SEVGİLİ okuyucularım, hep iç karartıcı (!) yazılar yazacak değilim ya, biraz da olumlu konulardan söz etmeliyim. Hükümetimiz, asgari ücretle çalışan milyonlarca insanımıza muhteşem bir zammı layık gördü. Ücret yasal olarak 1 Temmuz’da artacaktı ve artış kararı çıktı:

Ayda 22.5 lira, günde 75 kuruş artış! 16 yaşından büyükseniz, artık elinize tam tamına 599 lira geçecek. Şaka değil gerçek bu. Hepiniz köşeyi döndünüz, malı götürdünüz!

Bozdura bozdura harcayın, yatıp kalkıp “Allah devlete millete Tayyip’e zeval vermesin” diye dualar edin. Ankara’da AKP ve hükümet kodamanlarının beş yıldızlı Rixos Oteline düşer ve içeriye alınırsanız, size bu 22.5 liralık zammı verenlerin oradaki yaşantılarını, kapılarda bekleyen son model siyah Mercedes’lerini, debdebe saltanatlarını, düğün derneklerini, size bulgur ve nohut paketiyle uyutanların kurulduğu sofraları bir görmeye çalışın!

Moraliniz hemen düzelecektir!

Tayyipgiller bu kez aile boyu Kanada gezisinde… Ve geziden gelen muhteşem, olumlu haber:

“Obama’nın Tayyip’le 30 dakika olarak planladığı görüşme, tam 65 dakika sürdü.”

Bu konuda eğer bazı art niyetliler size “Ulan kardeşim , görüşme elbette uzar. İkisi tercümanla konuşuyor. Sürenin yarıdan çoğunu tercüman kullanıyor” derse sakın inanmayın. Çünkü “ Van minıt Tayyip” içeride Obama ile şakır şakır İngilizce konuşuyor, tercüman kullanıyor!… Zaten Meclis Albümü’nde bile hizasında “ İngilizce bilir” yazıyor.

İkincisi, Obama televizyonda, uzatmaya kalan ABD-Gana maçını izliyormuş ve Tayyip’i kapıda maç bitene kadar tam bir saat bekletmiş.

Olsun varsın, Tayyip efendiliğini bozmamış ve beklemiş! Haberin bundan daha güzeli olur mu?

Çömel ve dikilmeyle gündeme gelen tepelere Kemal Kılıçdaroğlu da gidiyor. Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ ile birlikte sınır bölgesindeki mevzilere gitti.

Kılıçdaroğlu, Başbakan Erdoğan ve Genelkurmay Başkanı Başbuğ’un sınır bölgesinde askerleri ziyaret ettiği Gediktepe’ye gitmek istediğini açıklamıştı. Genelkurmay Başkanlığı’na bu talebini ileten CHP Lideri, bugün bir grup gazeteciyle birlikte Gediktepe’ye gitti. Kılıçdaroğlu, burada incelemelerde bulunacak.

Dün bölücü terör örgütü 11 askerimizi şehit etti. Bu haberin üzerine yazılacak pek fazla şey yok aslında. Herkes kimin suçlu olduğunu ve ne yapılması gerektiğini gayet iyi biliyor. Ancak kimsede en ufak bir kıpırtı bile yok. Allahın arapları için ortalığı ayağa kaldıran, aklınca dünyaya kafa tutan bu hükümet ve bu millet; kendi bağrından çıkan Mehmetçiğin kahpe kurşunalara feda edilmesine ses çıkarmıyor. Irakın kuzeyindeki kampları basıp yerle bir etmiyor. Aman ABD ne der, kızar mı küser mi? Aman kürtler ne der, bize tekrar oy verir mi? Bu terör örgütüne destek veren her kimse; ister kürt, ister amerikalı, ister  barzani talabani olsun bedelini ödemelidir. Bu şehitlerin kanı yerde kalmamalı hesabı sorulmalıdır.

Hükümetten destek ve cesaret alan İmralı maymunu ve onun hizmetkarı mecliste bulunan sözcüleri üç kuruşluk aklıyla Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni tehdit ediyor, hükümet gıkını çıkarmıyor. Sınırın bir kaç km içinde kamp kuran şerefsizler sürüsü vurup vurup geri kaçıyor, sınır ötesi tezkere hükümetin elinde duruyor.

İtin yeri belli, açıkça meydan okuyor. Ülke içinde ve ülke dışında destekçileri, finansözleri belli, yandaşları, sempatizanları belli. Buna rağmen her şehit cenazesinden sonra “Vatan Sağolsun” “Şehitlik Herkese Nasip Olmaz” ve buna benzer bir sürü lafla olayları geçiştirmeye çalışan AKP hükümet yeter artık!