Dün bölücü terör örgütü 11 askerimizi şehit etti. Bu haberin üzerine yazılacak pek fazla şey yok aslında. Herkes kimin suçlu olduğunu ve ne yapılması gerektiğini gayet iyi biliyor. Ancak kimsede en ufak bir kıpırtı bile yok. Allahın arapları için ortalığı ayağa kaldıran, aklınca dünyaya kafa tutan bu hükümet ve bu millet; kendi bağrından çıkan Mehmetçiğin kahpe kurşunalara feda edilmesine ses çıkarmıyor. Irakın kuzeyindeki kampları basıp yerle bir etmiyor. Aman ABD ne der, kızar mı küser mi? Aman kürtler ne der, bize tekrar oy verir mi? Bu terör örgütüne destek veren her kimse; ister kürt, ister amerikalı, ister  barzani talabani olsun bedelini ödemelidir. Bu şehitlerin kanı yerde kalmamalı hesabı sorulmalıdır.

Hükümetten destek ve cesaret alan İmralı maymunu ve onun hizmetkarı mecliste bulunan sözcüleri üç kuruşluk aklıyla Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni tehdit ediyor, hükümet gıkını çıkarmıyor. Sınırın bir kaç km içinde kamp kuran şerefsizler sürüsü vurup vurup geri kaçıyor, sınır ötesi tezkere hükümetin elinde duruyor.

İtin yeri belli, açıkça meydan okuyor. Ülke içinde ve ülke dışında destekçileri, finansözleri belli, yandaşları, sempatizanları belli. Buna rağmen her şehit cenazesinden sonra “Vatan Sağolsun” “Şehitlik Herkese Nasip Olmaz” ve buna benzer bir sürü lafla olayları geçiştirmeye çalışan AKP hükümet yeter artık!

AKP hükümetleri; 2003′ün başından itibaren; Türkiye’yi geleneksel çizgisinden çıkartıp Arapçı/gerici bir çizgiye çekmek için çok geniş kapsamlı bir planı devreye soktu. Bunun için önce polis örgütü elden geçirildi. Polisin tepe noktalarına, iktidara biat eden, Fethullahçı kesim tarafından yönlendirilen isimler getirildi. Özellikle polis istihbaratı bunlara verilerek ileride yapılacak tutuklamalar için belgelerin üretilmesi planlandı.
Sonra da TSK ile mücadele başlatıldı. Türk ordusunun geleneksel cumhuriyekçi/Atatürkçü tutumu; AKP planları için engel oluşturuyordu. Bu yüzden de TSK’nın darbe yapmak için planlar yaptığı iddiaları ortaya atıldı. Bunun için de Ergenekon operasyonu denilen süreç başlatıldı. Böylece TSK içindeki laik ve Atatürkçü subaylar iyice korkutuldu. Bazıları da tutuklanarak geride kalanlara gözdağı verildi. (daha fazla…)

Geçen hafta sonu,halkın nabzını tutmak için üç günlük bir gezi yaptım. İzmit, Yalova, Bursa, Balıkesir üzerinden Ayvalık’a kadar gittim. Sonra, Çanakkale ve Tekirdağ üzerinden İstanbul’a döndüm.
İzmit’te, her zaman uğradığım noktalarda çalışan insanlarla görüştüm. Onlara; iki şey sordum: ‘Türkiye’nin gidişini nasıl görüyorsunuz? Kemal Kılıçdaroğlu sizde bir umut yarattı mı?’
Doğrusunu söylemek gerekirse; hayatından memnun olan görmedim. Küçük esnaf; ayakta kalma mücadelesi veriyor. Kılıçdaroğlu ise, özellikle CHP’lilerde büyük coşku yaratmış bulunuyor. Ortada duranlar da ondan iyi şeyler bekliyorlar. Bunlardan bir çiçekçi; ‘Daha AKP’ye oy yok. Kılıçdaroğlu; benim aradığım lider.’ dedi. Hatta bir Kılıçdaroğlu fotoğrafı da gösterdi. Kendisine, ‘Çiçeklerin içinde elinde o fotoğrafla bir resmini çeksem…’ dedim.
‘Aman aman abi; sen benim ocağıma incir mi diktireceksin. Buradaki belediye bir görsün; gelir ekmeğimi elimden alır. Abi, adımı da dükkanın adını da yazma!’ dedi. (daha fazla…)

İsrail’e küfretmek; sorunu çözecekse hep birlikte küfredelim.
ısrail bayrağı yapmak sorunu çözecekse, ben de gelip bir kibrit çakayım.
Lakin; sorun hiç de göründüğü gibi değil
İç gündür herkesin elbirliği ile dile getirdiği görüşlerin çok yüzeysel, çok tepkisel, çok günübirlik olduğunu zamanla anlayacaksınız.
Lakin; bu köşenin yazarı olarak tarihsel bir saptamayı ilk andan itibaren yapmış olayım:
Filistin’e yardım işi; AKP hükümetinin iç politikada avantaj elde etmek için düzenlediği bir kampanyadır.
Çünkü; bu yardım işi; AKP çizgisindeki IHH (ınsani Yardım Vakfı) eliyle yürütüldü. (daha fazla…)

En başından beri yazıyorum: Terörle, terörün belirlediği şartlarda mücadele edemezsiniz. Siz kendi şartlarınızı değil de terör kendi şartlarını dayatmış ise, bela içindesiniz demektir.
Öyle de oluyor.
Ayvalık’tan İstanbul’a dönerken, yolda öğrendiğim dünkü saldırılar, canımı sıktı.
Gelibolu’da 57. Alay Şehitliği’ne çıkıp orada can veren şehitlerimiz için dua ettim. (daha fazla…)